زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست...
فک میکنم دردا و غمام و برخورد دیگران بامن شدن پتک و قلم هرچی درد زیاده پتک محکم میکوبه قلم نقشی میزنه و در اخر من میشم مجسمه ای از سنگ اره از سنگ
نوشته شده در جمعه هفدهم آذر ۱۴۰۲ساعت
18:37 توسط من|
![]()
![]()
![]()
| Design By : ParsSkin.Com |
