زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست...
یادمه بچه بودم هرچیز جدیدی میخریدم کلی ذوق میکردم از داشتنش و روزی صدبار نگاش میکردم اگه لباس بود میپوشیدمش برا هرکی اومد خونمون اگه لوازم تحریر بود مراقبت میکردم زود تموم نشه چندبار اومدم بنویسم گفتم ولش ناشکری نکنم ولی ذوقی نیست دیگه.... بعد این همه سال زندگی یه چیزی رو تجربه کردم که خیلی بد بود اونم شراکته شریک شدن بدتر چیزه بنظرم اصلا نباید با کسی شریک شد اصلا من موندم وقتی یه بار میتونی زندگی کنی چرا باید با کسی شریک بشی
نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مهر ۱۴۰۳ساعت
13:34 توسط من|
![]()
![]()
![]()
| Design By : ParsSkin.Com |
